در ايام مستنصر بىنظير * تكين بود بر درگه او وزير جوانى پسر داشت آن پيرمرد * پدر نام او احمد مير كرد چو كم كرد با دوستان ناز را * لقب فخر دين شد سرافراز را چو از مكتب آمد به پشت فرس * بزرگ عسس گشت و مير جرس در آن شهر شد پايگاهش بلند * ببد اندكى نامور هوشمند جوانمرد چون تيغ سرتيز بود * در آن بوم‌وبر فتنه‌انگيز بود به پيش لب دجله و آبگير * بفرمود قصرى بنا كرد مير به كيوان رسانيد ديوار قصر * نبد مثل آن قصر در هيچ عصر در آنجا يكى پير معمار بود * چو بنا شب و روز در كار بود بياورد بازارگانى ، درخت * خريدار شد پير فرخنده‌بخت بشد مرد معمار و بخريد دار * بياورد بر كار و شد بر كنار بپوشيد سقف سراى بزرگ * بد اين مرد معمار پيرى چو گرگ چو مىشد برش مرد بازارگان * براى درم بهر دينارگان بهاى درختش نمىداد پير * جوانمرد مىكرد بانگ و نفير يكى ماه آن مرد را خسته داشت * به بند بلا پاى او بسته داشت فروشنده ز آن سيم نوميد شد * يكى روز لرزنده چون بيد شد به درگاه مستنصر نامدار * باستاد تا مير دين شد سوار بگفت آن همه با امير جهان * بدانست سرور ز راز نهان فروشنده را گفت رو همچو تير * ز نزديك من پيش معمار پير بزن سيلى چند بر گردنش * بدر پيش آن انجمن دامنش بكن سبلتش تا زرت بركشد * اگر ز آن‌كه از امر تو سركشد ورا بركشم زنده حالى به دار * روان گشت از آن جايگه نامدار . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . نزد مهتر پيام كز اين‌گونه كارى پديدار گشت * دم خسته‌ام بسته ز اين كار گشت